Εισήγηση Θ.Κοτσιφάκη, ΓΓ ΟΛΜΕ σε εκδηλώσεις – συζητήσεις για την κατάσταση στην Ελλάδα που οργανώθηκαν 24-26/11/11 στην Φρανκφούρτη από την Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών GEW και τη συνομοσπονδία εργαζομένων DGB.
Στις κρίσιμες στιγμές που ζούμε για την εκπαίδευση και την κοινωνία, η κυβέρνηση της οικονομικής φρίκης θυσιάζει την κοινωνική πλειοψηφία, τις ανάγκες και τα δικαιώματά της, για να αντιμετωπιστεί η κρίση σε βάρος των εργαζομένων. Είναι το αποκορύφωμα της πολιτικής των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων που οδήγησαν τη χώρα στη χρεοκοπία με τις επιλογές τους. Το δημόσιο χρέος, αποτέλεσμα των τοκογλυφικών δανείων και της διαπλοκής του πολιτικού σκηνικού με τα μεγάλα συμφέροντα που εκτίναξαν τα έξοδα του δημοσίου, χρησιμοποιείται ως πρόσχημα για να διασφαλιστούν τα συμφέροντα που υπαγορεύουν την πολιτική Κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ. Εξάλλου είναι ένα χρέος τοκογλυφικό, πληρωμένο διπλά και τρίδιπλα από τους εργαζόμενους.
Τα μνημόνια και οι επιπτώσεις τους στους εργαζόμενους, τα κοινωνικά αγαθά και το δημόσιο τομέα.
Τραγικά είναι τα μέτρα στους εργαζόμενους και οι επιπτώσεις τους στη ζωή μας:
- Συνεχείς περικοπές μισθών μέχρι και 55% στον δημόσιο τομέα.
- Συνεχείς μειώσεις των συντάξεων όλων των εργαζομένων, αύξηση των ορίων ηλικίας, διάλυση των ασφαλιστικών μας ταμείων.
- Απολύσεις και θεσμοθέτηση εργασιακής εφεδρείας στο δημόσιο τομέα (με παροχή 60% του βασικού μισθού).
- Τραγικές περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση) με αποτέλεσμα την μεγάλη υποβάθμιση όλων των κοινωνικών παροχών, καταργήσεις ή συρρικνώσεις δημόσιων οργανισμών που προσφέρουν κοινωνικό έργο (π.χ. νοσοκομεία, οργανισμοί πρόληψης για τα ναρκωτικά, κοινωνικοί οργανισμοί στους δήμους κ.ά.).
- Ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων οργανισμών, κυρίως οικονομικά εύρωστων (π.χ. ρεύμα, τηλεφωνία) και αυτών που προσφέρουν κοινωνικά αγαθά (π.χ. νερό, συγκοινωνίες).
- Ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου σε ιδιώτες (π.χ. τεράστιες εκτάσεις δημόσιας γης - όπου εκτός από το ξεπούλημα σε ιδιώτες η οικοδόμηση τους θα φέρει και οικολογική καταστροφή σε διάφορες περιοχές- δημόσια κτίρια, ακόμα και τον ορυκτό μας πλούτο).
- Κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας με τη θεσμοθέτηση εργοστασιακών και ατομικών συμβάσεων. Κατάργηση αποζημίωσης εργαζόμενου και ευκολότερες και φθηνότερες απολύσεις για τους ιδιοκτήτες επιχειρήσεων. Στο δημόσιο τομέα δεν υπάρχουν συλλογικές συμβάσεις και διαπραγματεύσεις. Συγκεκριμένα έχουν απαγορευτεί δια νόμου για τα μισθολογικά θέματα, αλλά και για τα εργασιακά θέματα όπου προβλέπονται διαπραγματεύσεις, οι κυβερνήσεις δεν εφαρμόζουν το σχετικό νόμο.
- Συνεχή νέα φορολογικά μέτρα που θίγουν ιδίως τους εργαζόμενους και την πλειοψηφία του λαού ενώ αφήνουν άθικτα την φοροδιαφυγή κυρίως των μεγάλων επιχειρήσεων και αυτών που κατέχουν τον πλούτο στη χώρα (αύξηση ΦΠΑ στο 23% με αύξηση σημαντικών λαϊκών αγαθών – διπλασιασμός της τιμής του πετρελαίου θέρμανσης, έκτακτη φορολογική εισφορά στα δηλωθέντα εισοδήματα αναδρομικά από το 2010, μείωση του ελάχιστου αφορολόγητου των μισθωτών από 12.000 € στις 5.000 € κ.ά.
- Θεσμοθέτηση σκληρού και άδικου χαρατσιού στα σπίτια που θα πληρώνεται υποχρεωτικά από το λογαριασμό του ρεύματος και αν δεν πληρωθεί θα κόβεται το ρεύμα! Να σημειώσουμε πως στην Ελλάδα η ιδιοκατοίκηση είναι σε πολύ ψηλό ποσοστό (περίπου 85%).
Η προπαγάνδα και τα ψέματα
