Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2013

Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΥΠΟΦΕΡΕΙ ΑΠΟ ΤΗ ΛΙΤΟΤΗΤΑ


Συνέδριο των εκπαιδευτικών οργανώσεων της Ευρώπης
του Θέμη Κοτσιφάκη, Γ.Γ. του Δ.Σ. της ΟΛΜΕ, μέλους της Ε.Ε. της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εκπαιδευτικών (ETUCE-Education International Europe)
Πραγματοποιήθηκε από 25-27 Νοέμβρη 2012 στη Βουδαπέστη το Τακτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εκπαιδευτικών (ETUCE), του ευρωπαϊκού τμήματος της Εκπαιδευτικής Διεθνούς (Education International).
Στο συνέδριο συμμετείχαν 247 αντιπρόσωποι από 132 οργανώσεις των 45 χωρών της Ευρώπης. Σε απόλυτους αριθμούς, η ETUCE αντιπροσωπεύει 11 εκατομμύρια εκπαιδευτικούς σε όλη την Ευρώπη. Η ETUCE αποτελείται από εθνικά συνδικάτα των εκπαιδευτικών και του λοιπού προσωπικού της γενικής εκπαίδευσης – προσχολική εκπαίδευση, πρωτοβάθμια εκπαίδευση, δευτεροβάθμια εκπαίδευση, επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, καθώς και τριτοβάθμια εκπαίδευση και έρευνα. Στο συνέδριο αυτό, που είχε ως θέμα «Προάγοντας την δημόσια εκπαίδευση στην εποχή της λιτότητας», έγινε συζήτηση για τις επιπτώσεις της κρίσης, των πολιτικών της λιτότητας και των περικοπών στη δημόσια εκπαίδευση. Το συνέδριο αυτό ήταν συγχρόνως και εκλογικό και εξέλεξε νέα εκτελεστική επιτροπή, πρόεδρο και αντιπροέδρους της συνομοσπονδίας.
ΚΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Όπως αναφέραμε ήδη, το κεντρικό θέμα –και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς- ήταν οι επιπτώσεις της λιτότητας στη δημόσια εκπαίδευση. Παρά το γεγονός πως υπάρχουν αρκετές διαφορές σε αυτά που συμβαίνουν στις χώρες της Ευρώπης, η λιτότητα και οι περικοπές σε μισθούς και  συντάξεις, αλλά και στους προϋπολογισμούς για την παιδεία είναι στην ημερήσια διάταξη σχεδόν παντού. Ιδιαίτερα οι δημοσιονομικές και περιοριστικές πολιτικές, κυρίως στις χώρες του νότου της Ευρώπης, με ή χωρίς μνημόνιο, έχουν κοινά χαρακτηριστικά. Και αυτά δεν είναι άλλα από περικοπές μισθών και συντάξεων, αύξηση ορίων ηλικίας για τη συνταξιοδότηση, αύξηση φορολογίας, μείωση κοινωνικών δαπανών και μείωση των δαπανών για την εκπαίδευση.  Βέβαια, η μείωση αυτή είναι πιο δραματική στη χώρα μας, όπου οι δημόσιες δαπάνες ήταν και πριν την κρίση στο χαμηλότερο επίπεδο ανάμεσα στις ευρωπαϊκές, και όχι μόνο, χώρες.