Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΠΟΛΙΤΙΚΗ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 18 Ιουλίου 2021

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΛΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟ.. (ούτε ξεχνάμε, ούτε συγχωρούμε, ούτε σιωπούμε)

 


ΕΝΑ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ 2013 ΚΑΙ ΤΗ  ΔΗΛΩΣΗ Σ.ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ
(δημοσιεύτηκε λίγο πιο συντομευμένο στην ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 19/7/21)

ΔΕΝ ΘΕΛΩ ΝΑ ΜΕ ΛΕΣ ΣΥΝΤΡΟΦΟ…..

(ΟΥΤΕ ΞΕΧΝΑΜΕ, ΟΥΤΕ ΣΥΓΧΩΡΟΥΜΕ, ΟΥΤΕ ΣΙΩΠΟΥΜΕ)

Ξαφνιαστήκαμε όλοι και όλες οι εκπαιδευτικοί με την ανακοίνωση από τον Συμεών Κεδίκογλου ότι προσχωρεί στο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ.

Δεν ξαφνιαστήκαμε, βέβαια, που ένας πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και μέχρι σήμερα μέλος του ΚΙΝΑΛΛ αποφάσισε να ενταχθεί στο ΣΥΡΙΖΑ. Είναι γνωστό πως όλοι και όλες μας στο ΣΥΡΙΖΑ έχουμε συναποφασίσει ομόφωνα τη διεύρυνσή του με προοδευτικούς ανθρώπους,  και τη μετατροπή του σε ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία.

Προφανώς, αυτό για να γίνει περιλαμβάνει όχι μόνο συμπολίτες μας που ψήφισαν άλλα κόμματα τα τελευταία χρόνια, αλλά και στελέχη και βουλευτές άλλων κομμάτων που σήμερα αναγνωρίζουν στον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ τον κεντρικό πρωταγωνιστικό ρόλο για την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ, για μια πολιτική αλλαγή υπέρ της κοινωνίας, σταθερά προσανατολισμένη σε αριστερή – προοδευτική  κατεύθυνση.

Και προφανώς τους καλοδεχόμαστε και συμπορευόμαστε μαζί τους στον αγώνα υπέρ της πλειοψηφίας της κοινωνίας.

Όμως η περίπτωση του Συμεών Κεδίκογλου δεν είναι αυτή. Δεν υπήρξε απλώς ένας βουλευτής του ΠΑΣΟΚ που, ως βουλευτής της τότε πλειοψηφίας, στήριξε μνημονιακές πολιτικές και την αντιδραστική κυβέρνηση Σαμαρά. Υπήρξε μέλος του υπουργικού συμβουλίου της τότε κυβέρνησης και μάλιστα σε ένα πολύ ζωτικό υπουργείο, το υπουργείο Παιδείας, σε μια περίοδο που εφαρμόστηκαν οι πιο αντιδραστικές και εγκληματικές πολιτικές των τελευταίων δεκαετιών στο χώρο αυτό σε βάρος της εκπαίδευσης και των εκπαιδευτικών.

Υπήρξε Υφυπουργός Παιδείας, που μαζί  με τον τότε Υπουργό Κ. Αρβανιτόπουλο, υπέγραψαν και υλοποίησαν, για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας, τις  διαθεσιμότητες - απολύσεις  των 2.500 εκπαιδευτικών της δημόσιας επαγγελματικής εκπαίδευσης και 1.000 διοικητικών υπαλλήλων των πανεπιστημίων το καλοκαίρι του 2013 (για να αναφερθώ μόνο στο χώρο  του ΥΠΑΙΘ), την κατάργηση τομέων και ειδικοτήτων στα ΕΠΑΛ, το κλείσιμο σχολείων, την έκφραση αυταρχισμού απέναντι στους μαθητές και στις μαθήτριες για τις καταλήψεις, τις απειλές για διοικητικές κυρώσεις στους εκπαιδευτικούς αν ακολουθήσουν τις κινητοποιήσεις της ΟΛΜΕ για την αναπλήρωση μαθημάτων μέσα στο Πάσχα του 2014, τις επανειλημμένες προσβολές προς τους εκπροσώπους των εκπαιδευτικών κ.λπ.

Ο Συμεών Κεδίκογλου ορίστηκε υφυπουργός λίγες ημέρες αφότου έγινε γνωστή η απόφαση της κυβέρνησης για τις διαθεσιμότητες εκπαιδευτικών και διοικητικών και ανέλαβε συνειδητά μια θέση στο υπουργικό συμβούλιο για να υλοποιήσει το έγκλημα. Γιατί για έγκλημα επρόκειτο όταν πραγματοποιούσαν για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία απολύσεις στο δημόσιο και μάλιστα στον πολύ ευαίσθητο τομέα της εκπαίδευσης. Υπάρχουν εκπαιδευτικοί – συνάδελφοι και συναδέλφισσες που αρρώστησαν ανεπανόρθωτα ή και έχασαν τη ζωή τους από το τεράστιο σοκ του υπέστησαν.

Μάλιστα, ήταν ο ίδιος που εισηγήθηκε και υποστήριξε στη συζήτηση στη Βουλή την περίφημη τροπολογία του Υπουργείου Παιδείας για την επιπλέον ένταξη αριθμού εκπαιδευτικών σε διαθεσιμότητα, εκπαιδευτικών με μεταπτυχιακά και διδακτορικά, με τη δικαιολογία πως «έγινε όμως μόνο και μόνο κατ’ απαίτηση της τρόικας, όπως ξέρετε, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία με τη δόση» (πρακτικά ολομέλειας βουλής 25-7-2013 Σελ. 2). Δεν δίστασε να εισηγηθεί ακόμα και την απόλυση συναδέλφων του γιατρών-εκπαιδευτικών με υψηλά προσόντα!!

Υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες που δεν έβρισκαν πια (το 2013 και το 2014) τις ειδικότητες που ήθελαν να σπουδάσουν ή να ολοκληρώσουν στα ΕΠΑΛ και κατέστρεψαν τα καλύτερά τους χρόνια αλλάζοντας βίαια προσανατολισμό ή επιβάρυναν οικονομικά τις οικογένειές τους, αφού αναγκαστικά απευθύνθηκαν σε ιδιωτικά ΙΕΚ που με τόσα χαμόγελα εγκαινίαζε ο Αρβανιτόπουλος.

Ο Συμεών Κεδίκογλου υπήρξε θερμότατος υποστηρικτής του νόμου Διαμαντοπούλου  για τα πανεπιστήμια, μιλώντας μάλιστα δημόσια, στην Επιτροπή Μoρφωτικών Υποθέσεων της Βουλής (2012), απαξιωτικά για αυτά και τους φοιτητές.

Υπήρξε φανατικός υποστηρικτής της τιμωρητικής αξιολόγησης για τους εκπαιδευτικούς και της σύνδεσής της με το μισθό, την υπηρεσιακή εξέλιξη και τις απολύσεις. «Για μας ταμπού δεν είναι οι όποιες απολύσεις ακατάλληλων ενδεχομένως εκπαιδευτικών» είχε υποστηρίξει στη βουλή στη συζήτηση του νόμου για την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών.

Και τελικά, μήπως σήμερα δηλώνει μετανιωμένος για αυτή την πολιτική; Στη συνέντευξή του στον 105,5 (1-6-21) αναφέρει: «Η τρόικα πίεζε τότε για τις διαθεσιμότητες δημοσίων υπαλλήλων. Υπήρχε πολύ μεγάλο θέμα στην κυβέρνηση γι’ αυτό, ήταν ένα κομβικό ζήτημα. Δεν αντέχει στη λογική ότι ήταν αρμοδιότητα και απόφαση ενός υφυπουργού, όπως ήμουν εγώ. Αντιθέτως, υπεύθυνος ήταν ο τότε υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, ο κ. Μητσοτάκης, ο οποίος πήρε τον συνολικό αριθμό των διαθεσιμοτήτων και τον κατένειμε στα υπουργεία. Με βάση την κατανομή του, το υπουργείο Παιδείας χρεώθηκε με 2.000 διαθεσιμότητες.  Αντιδράσαμε, είπαμε ότι ο ευαίσθητος χώρος της Παιδείας έχει ιδιαιτερότητες, προσπαθήσαμε να μειώσουμε τον αριθμό.  Αυτός ήταν και λόγος που ο υπουργός Παιδείας, τότε, ο κ. Αρβανιτόπουλος, είχε έρθει σε μεγάλη κόντρα με τον κ. Μητσοτάκη».

Δηλαδή, όχι μόνο δεν ζητάει ένα μεγάλο “συγγνώμη” από τους εκπαιδευτικούς, τους μαθητές και μαθήτριες και τις οικογένειές τους, όχι μόνο λέει «δεν έφταιγα εγώ», αλλά “βγάζει λάδι” και τον Αρβανιτόπουλο και τα χρεώνει όλα στον Μητσοτάκη, ο οποίος βέβαια σε αυτή τη λογική μπορεί κάλλιστα να πει «δεν φταίω εγώ, η τρόικα…». Δεν στέκει με καμιά  λογική  στην πολιτική το ότι οι πολιτικές ηγεσίες των υπουργείων δεν έχουν ευθύνη για αυτά που γίνονται στα υπουργεία τους.  Τότε παραιτείσαι. Κι όμως, ο κ. Κεδίκογλου όχι μόνο δεν παραιτήθηκε, αλλά υπουργοποιήθηκε, ενώ ήταν γνωστό το σχέδιο των διαθεσιμοτήτων - απολύσεων. Τόσο δούλεμα πιά ….

Να μην ξεχνούμε ότι οι μεγάλοι αγώνες  των εργαζομένων στην εκπαίδευση, στο δημόσιο αλλά και στην κοινωνία ευρύτερα, ενάντια στις απολύσεις έγιναν κεντρικός πολιορκητικός κριός της πολιτικής  του ΣΥΡΙΖΑ για να πέσει η τότε κυβέρνηση.

Και επειδή τότε εκπροσωπούσα τους εκπαιδευτικούς, ως πρόεδρος της ΟΛΜΕ, αλλά και ως απολυμένος ο ίδιος, διερμηνεύοντας, πιστεύω,  τα συναισθήματα όσων  συμβάλαμε στη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ το 2015 και πιστεύουμε στην σημαντική του σήμερα παρουσία, δύναμη και ελπίδα για το μέλλον της χώρας, αρνούμαστε να ξεχάσουμε, αρνούμαστε να σιωπήσουμε, αρνούμαστε να συγχωρήσουμε το έγκλημα και όσους συνέβαλαν και το υλοποίησαν. Το νοιώθω σαν στοιχειώδες καθήκον σε αυτούς που σήμερα δεν είναι πια μαζί μας.

ΘΕΜΗΣ ΚΟΤΣΙΦΑΚΗΣ,

εκπαιδευτικός, πρώην πρόεδρος της ΟΛΜΕ

 

Υ.Γ. - Δεν είμαστε τρολς του Διαδικτύου, όπως χαρακτήρισε πρόσφατα ο Σ.Κ. όσους σχολίασαν αρνητικά την πολιτική του στάση, αλλά εκπαιδευτικοί με οράματα,  αγώνες με σεβασμό στη συλλογική δράση, θύματα της πολιτικής που υπηρέτησε, που όμως  παραμείναμε ζωντανοί….

- και μερικά λινκ για να θυμόμαστε:

https://www.youtube.com/watch?v=dcI_95TZ7As&t=180s

https://www.youtube.com/watch?v=bAe6BvFGRMM&t=16s

https://www.youtube.com/watch?v=RTFA64xiEi0

https://www.youtube.com/watch?v=3C7aQvXWqA0

https://www.youtube.com/watch?v=paikPxDYV-o

https://www.youtube.com/watch?v=8YeXFVKnaaY

http://www.tokarfi.gr/%ce%ba%ce%b5%ce%b4%ce%af%ce%ba%ce%bf%ce%b3%ce%bb%ce%bf%cf%85-%ce%bf-%ce%ba%ce%bf%cf%84%cf%83%ce%b9%cf%86%ce%ac%ce%ba%ce%b7%cf%82-%ce%b5%ce%be%ce%b1%cf%81%ce%b3%cf%8d%cf%81%cf%89%cf%83%ce%b5-%cf%84/?fbclid=IwAR0CQZxWrR6qqfKMyYRmOwRlSjV6wkOrI-4HNs_9_cFXBLWwXTcVtsGqZV8

https://www.newsit.gr/ellada/sta-akra-i-sygkroysi-kedikogloy-olme-kotsifakis-fonazei-o-kleftis-gia-na-fovatai-o-noikokyris/1621422/?fbclid=IwAR3r2o3tT_JgnunnWvKxT0GfpNZ-tHOGtm2B9jY76hSgoNhRXrqRwh59bA4

ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ΑΙΧΜΕΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΗΣ ΟΛΜΕ

https://left.gr/news/i-apantisi-toy-proedroy-tis-olme-stis-hydaiologies-toy-yfypoyrgoy-paideias-vinteo



Παρασκευή 22 Αυγούστου 2014

ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΔΕΔΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

ΑΠΟΦΑΣΗ
ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ Α.Δ.Ε.Δ.Υ.
ΣΤΙΣ 21.08.2014
ΘΕΜΑ: Εκτίμηση κατάστασης – εξελίξεων και Αγωνιστικό Πρόγραμμα Δράσης
Το Γενικό Συμβούλιο της Α.Δ.Ε.Δ.Υ. συνήλθε -βάσει των οριζόμενων στο καταστατικό της- την Πέμπτη, 21 Αυγούστου 2014, σε αίθουσα του ξενοδοχείου «NOVUS» και αφού διαπιστώθηκε η απαρτία με 71 παρόντα από τα 85 μέλη του, προχώρησε στις εργασίες του, βάσει της ημερησίας διάταξης.
Αναφορικά με το πρώτο θέμα ημερήσιας διάταξης και συγκεκριμένα το θέμα: «Εκτίμηση κατάστασης – εξελίξεων και Αγωνιστικό Πρόγραμμα Δράσης», αναπτύχθηκε από το συνάδελφο, Σταύρο Κουτσιουμπέλη, προεδρεύοντα της Ε.Ε. της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., η εισήγηση της Εκτελεστικής Επιτροπής (η οποία κατετέθη και γραπτώς στο προεδρείο του Γ.Σ.) και στη συνέχεια κατετέθησαν οι θέσεις και οι απόψεις για αγωνιστικό πρόγραμμα δράσης των εκπροσώπων των παρατάξεων:

Κυριακή 21 Απριλίου 2013

Τα τραγούδια της εξορίας



ΠΟΛΕΜΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΑΚΙΝΗΤΟ ΧΡΟΝΟ:
Ο ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ

Τα τραγούδια της εξορίας

     «Η πάλη του ανθρώπου εναντίον της εξουσίας είναι η πάλη της μνήμης εναντίον της λήθης… Αρχίζεις να διαλύεις έναν λαό αφαιρώντας τη μνήμη του. Καταστρέφεις τα βιβλία του, την κουλτούρα και την ιστορία του. Έπειτα άλλοι γράφουν βιβλία γ’ αυτόν, του προσφέρουν μια άλλη κουλτούρα και επινοούν μια άλλη ιστορία. Στη συνέχεια ο λαός αρχίζει σιγά-σιγά να ξεχνά ποιος είναι και τι ήταν.» (Μίλαν Κούντερα, Το βιβλίο του γέλιου και της λήθης, 1979)

     Η νομολογία αλλά και η επίσημη εκδοχή της ιστορίας θεωρεί την επτάχρονη τυραννία ως μια «στιγμιαία», «θλιβερή παρένθεση που έκλεισε οριστικά και αμετάκλητα». Αυτή όμως, δεν είναι η αλήθεια.
Η δικτατορία δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία» ή απλώς «η ανταρσία μιας ομάδας επίορκων αξιωματικών». Αντίθετα, οι πραγματικοί επικυρίαρχοι μετά τον εμφύλιο πόλεμο, το Παλάτι και ο Στρατός, ζέσταιναν στον κόρφο τους το «αυγό του φιδιού» και τελικά, εκκόλαψαν το τέρας της Χούντας.  
Όπως έγραψε ο Αριστόβουλος Μάνεσης «μετά τα Ιουλιανά του 1965, ο διάχυτος φόβος των κυρίαρχων τάξεων τις έκανε αντικειμενικά πρόθυμες να αποδεχτούν την αντικατάσταση του κοινοβουλευτικού καθεστώτος από ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης».
Όλα τα αντιδημοκρατικά, δικτατορικά καθεστώτα –όταν δεν δολοφονούν τους πολιτικούς τους αντιπάλους- με ιδιαίτερο ζήλο τους στέλνουν στις φυλακές και στις εξορίες.

Σάββατο 21 Ιουλίου 2012

ΠΟΙΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ;;;


Ένα σχόλιο του Θέμη Κοτσιφάκη, ΓΓ της ΟΛΜΕ

Καθημερινά μας διαβεβαιώνουν οι επικεφαλείς της τρικοματικής κυβέρνησης, πως δεν θα παρθούν νέα μέτρα περικοπών κατά των εισοδημάτων των εργαζομένων….
Και μας διαβεβαιώνουν πως ψάχνουν για τα περίφημα «ισοδύναμα μέτρα» με τα οποία θα «εξευμενίσουν» την τρόικα…
Πριν στεγνώσει όμως το μελάνι των διαβεβαιώσεων, κάνει την εμφάνισή του το πρώτο μέτρο. Νέα περικοπή στο εφάπαξ των «πλουσίων» εργαζόμενων στο δημόσιο, ανάμεσα σε αυτούς και στους εκπαιδευτικούς, όπως ανακοίνωσε ήδη ο υπουργός εργασίας στην ΑΔΕΔΥ. Νέα περικοπή κατά 22, 68 %, που έρχεται να προστεθεί στην μόλις πριν λίγους μήνες περικοπή του κατά 20% !!!
Παράλληλα βέβαια τα φιλικά στην κυβέρνηση ΜΜΕ μας προετοιμάζουν για τα νέα μέτρα, ώστε αυτά να γίνουν αποδεκτά από την κοινωνία, ως «σκληρά αλλά αναγκαία».
Τώρα μας προετοιμάζουν για αύξηση ωραρίου, νέες μειώσεις σε συντάξεις και μισθούς, νέους φόρους και χαράτσια, ελάχιστους διορισμούς στην εκπαίδευση παρά τις χιλιάδες συνταξιοδοτήσεις, νέες περικοπές σε υγεία και παιδεία κ.ά. Και δεν έχει τέλος αυτή η επιδρομή σε εισοδήματα, δικαιώματα, κοινωνικά αγαθά. 
Εντάξει, μας ξεγέλασαν με την «επαναδιαπραγμάτευση» και την «απαγκίστρωση».
Εντάξει, φοβηθήκαμε για ένα μέλλον χωρίς μνημόνια και τρόικα.
Όμως πόσο ακόμα θα τους ανεχτούμε να εφαρμόζουν αυτή την καταστροφική πολιτική για όλους μας;
Πόσο ακόμα θα αντέχουμε να εξελίσσεται το έργο της κοινωνικής εξαθλίωσης και δεν θα αντιδρούμε;

Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012

Ανακοίνωση με αφορμή το "σποτ" της Νέας Δημοκρατίας


Συνεργαζόμενες Εκπαιδευτικές Κινήσεις

Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, η συστηματική εξαπάτηση και η βάναυση προσβολή της προσωπικότητας παιδιού και εκπαιδευτικού είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του τελευταίου προεκλογικού σποτ της Νέας Δημοκρατίας. Η παιδική αθωότητα και το πλούσιο παιδικό συναίσθημα στην υπηρεσία των πιο αντιλαϊκών σχεδιασμών του ΔΝΤ, της Τρόικας και των πολιτικών εκφραστών τους.
Αντί να καλούνται τα παιδιά να σχολιάσουν την υπαρκτή, τραγική κατάσταση που βιώνουν σήμερα τόσο τα ίδια όσο και οι οικογένειές τους, εμφανίζονται στο σποτ να θλίβονται για ένα ανύπαρκτο γεγονός.
Ας φανταστούμε, όμως, μερικά "υπαρκτά"ερωτήματα, που πηγάζουν από τη βίαιη καθημερινότητα των ίδιων των παιδιών:

Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΟΟΣΑ ΓΙΑ ΤΙΣ "ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΕΣ ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ"


Το 1996, ο ΟΟΣΑ (Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης)  δημοσιεύει στο 13ο τεύχος του επίσημου περιοδικού του, CAHIERS DE POLITIQUE ÉCONOMIQUE (στα Γαλλικά), ένα άρθρο του Κρίστιαν Μόρισον με  τίτλο «Οι δυνατότητες πραγματοποίησης των διαρθρωτικών αναπροσαρμογών» Όπως θα διαπιστώσετε, πέρα από το ότι ο κυνισμός των νέων  Μακιαβέλι συναγωνίζεται την επιστημοσύνη τους, αυτά που ζούμε σήμερα εδώ  δεν προέκυψαν στην τύχη. Κι αν το γνωρίζουμε ήδη, οπωσδήποτε έχει άλλη  βαρύτητα να το ακούμε, απερίφραστα ομολογημένο, από τα πλέον αρμόδια στόματα.
«Οι πολιτικές οικονομικής σταθεροποίησης και διαρθρωτικών αλλαγών μπορεί
 να προκαλέσουν κοινωνικές ταραχές, ακόμα και να θέσουν σε κίνδυνο την ομαλότητα των χωρών.
Πιεζόμενες από απεργίες, διαδηλώσεις, ακόμα κι εξεγέρσεις, πολλές κυβερνήσεις αναγκάστηκαν να διακόψουν ή να περικόψουν  σημαντικά τα προγράμματα αυτά. Έτσι αναγκαστήκαμε να αναγνωρίσουμε, ότι η  οικονομική επιτυχία της διαρθρωτικής αναπροσαρμογής εξαρτάται από τη  δυνατότητα πολιτικής πραγματοποίησής της. […]
Ένα πρόγραμμα  που θα έπληττε εξίσου όλες τις κοινωνικές ομάδες, αποδείχτηκε πολύ πιο
 δύσκολο να εφαρμοστεί από ένα πρόγραμμα που κάνει διακρίσεις σε βάρος  κάποιων κοινωνικών ομάδων ευνοώντας ορισμένες άλλες. Πρέπει λοιπόν η αρμόδια κυβέρνηση να φροντίσει ώστε να πάρει με το μέρος της ένα μέρος του κόσμου, στην ανάγκη φορτώνοντας δυσανάλογα και με πολύ βαριά μέτρα ορισμένες κοινωνικές ομάδες. […]

Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2011

ΝΑ ΜΗΝ ΚΛΕΙΣΕΙ Η ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Ζούμε σε εποχή όπου επιχειρείται η πλήρης ανατροπή όλων των κατακτήσεων των λαών στην Ευρώπη. Στη χώρα μας εφαρμόζεται μια πρωτοφανής πολιτική λιτότητας για το λαό, διάλυσης του κοινωνικού κράτους, εξαφάνισης των κοινωνικών αγαθών, εμπορευματοποίησης των πάντων. Όλα στο βωμό των περίφημων και παντοδύναμων «αγορών».
Ο λαός μας αυτή την περίοδο αντιστέκεται μέσα από τον αγώνα των συνδικάτων και των κοινωνικών κινημάτων. Αναπτύσσονται νέες μορφές κινητοποιήσεων, νέες μορφές οργάνωσης.
Σε μια τέτοια συγκυρία είναι πολύ σημαντικός ο ρόλος των ΜΜΕ, ηλεκτρονικών και έντυπων. Με δεδομένη τη διαπλοκή που υφίσταται ανάμεσα σε ιδιοκτήτες ΜΜΕ με την πολιτική εξουσία, η πληροφόρηση έχει υποστεί σοβαρά πλήγματα, παρά τις προσπάθειες των εργαζομένων.

Δευτέρα 10 Οκτωβρίου 2011

όταν θα πάρουν φωτιά οι ασπίδες

ΕΝΑ ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΝΑΥΤΙΛΟ ΤΟΥ ΣΤΑΘΗ
Μεταμορφωμένος τότε σε ταύρο ο Δίας μετήγαγε την Ευρώπη στη Δύση,

μεταμορφωμένη σήμερα σε αποδιοπομπαίο τράγο η Ελλάδα επιστρέφει απ' τη Δύση πού;

.........................................

Εδώ; δεν θα 'χει να πληρώσει ούτε το φως. Το ανέσπερον

Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010

Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ Η ΑΡΧΗ

από την ΑΥΓΗ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 12/09/2010

Χιλιάδες εργαζόμενοι βρέθηκαν στη μεγάλη και δυναμική διαδήλωση της Θεσσαλονίκης που διοργάνωσαν η ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για να διαμαρτυρηθούν για τα μέτρα της κυβέρνησης και το Μνημόνιο, μέτρα που χτυπάνε το εισόδημα των χαμηλότερων τάξεων και καταργούν ασφαλιστικά δικαιώματα χρόνων. Με την πολιτική της κυβέρνησης να μην φαίνεται να αλλάζει, αλλά αντίθετα να εντείνονται οι επιθέσεις στα δικαιώματα του κόσμου της εργασίας η διαδήλωση της ΔΕΘ φαίνεται να είναι μόνο η αρχή του νέου γύρου κινητοποιήσεων με νέο σταθμό την 29η Σεπτέμβρη.

Στη Θεσσαλονίκη βρέθηκαν αρκετές χιλιάδες διαδηλωτές σε μια δυναμική κινητοποίηση. Οι διοργανωτές υπολογίζουν ότι ο συμμετοχή στη διαδήλωση ήταν πολύ μεγαλύτερη από άλλες χρόνιες, ενώ επισήμαναν χαρακτηριστικά ότι ο αριθμός των διαδηλωτών που ανέβηκαν από την Αθήνα ήταν διπλάσιος από πέρυσι.
Υπέρβαση του Μνημονίου κι αναπτυξιακή διέξοδος το μήνυμα των συνδικάτων

Τρίτη 6 Ιουλίου 2010

ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΑΛΟΓΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Έκκληση για το διάλογο και την κοινή δράση της Αριστεράς
http://www.aristerovima.gr/

Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση έχει σαρωτικές επιπτώσεις σ’ όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Στην οικονομία, στην πολιτική, στον πολιτισμό, στη συνείδηση. Η βίαιη αναδιάρθρωση των εργασιακών σχέσεων η κατάργηση κοινωνικών δικαιωμάτων και η ματαίωση των ονείρων και των προοπτικών της νεολαίας δεν είναι συγκυριακές επιλογές, όπως υποστηρίζει η κηδεμονευόμενη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αλλά οργανωμένοι τρόποι μόνιμης υποβάθμισης της εργατικής τάξης και των εργαζόμενων στρωμάτων της ελληνικής κοινωνίας.